Skip to content

Getest: Stox Energy Running Socks

Een tijdje geleden werd er een mooie doos bezorgd van STOX, hier in een paar goed uitziende hardloop sokken van dit merk. Rennen als een Cheetah, dat beloofd de verpakking van de STOX Energy Running Socks. Wie wil dat nou niet, maar helpen deze sokken daar ook echt bij? Voordat ik de sokken aan een aantal test runs heb onderworpen had ik me eerst goed ingelezen. Een van de dingen die ik leuk vind is dat de sokken zijn ontworpen door twee jonge ondernemers en een textielontwerper die aan de Design Academy in Eindhoven heeft gestudeerd. Na een paar clicks op Google, zag ik dat STOX zijn historie heeft bij DIMEDIX. Dit bedrijf heeft al een geschiedenis met compressiekousen in de zorg sector. Een goede basis voor running sokken lijkt me. De sokken – bedoeld voor preventief gebruik – bevorderen de doorbloeding in de benen en zorgen voor maximale zuurstofcapaciteit naar de spieren waardoor spierpijn, vermoeide benen en spataderen voorkomen of verminderd worden.
Stox van rocker tot runner

Dan de testruns, als je de sokken uit de verpakking haalt zit er een instructie bij hoe je de sokken aan moet doen. Dat helpt want het zijn natuurlijk geen gewone “trek maar omhoog” sokken. De sokken zitten aan de voorvoet een beetje ruim maar ik ervaar dit wel als prettig, je tenen worden niet bij elkaar geperst. Ik trek de sokken hoog op tot in mijn knieholte en ga een rondje rennen van 1o kilometer op een uitdagend tempo. Het voelt prettig en je voelt ook echt de ondersteuning van de sokken. Na het rennen sta ik nog een tijdje met de sokken aan met mijn mede renners wat na te kletsen. De dag later heb ik pijn in mijn rechterkuit en knie, dit kan niet de bedoeling zijn. Dit is niet rennen als een cheetah maar kruipen als een hamster. Ik baal echt omdat ik vier dagen later een halve marathon ga lopen en leg de sokken dus ook weg om geen risico te lopen voor die wedstrijd. De pijn in mijn kuiten is pas op vrijdag weg, een tegenvaller. Nu heb ik geïnformeerd bij diverse lopers die compressie kousen van diverse merken gebruiken en het komt vaker voor.

Na de bewuste halve Marathon ga ik verder met testen omdat het gevoel tijdens het dragen wel beviel. Ik besluit om de sokken niet zo hoog op te trekken tot in mijn knieholte maar een centimeter of vier lager. Dit lijkt de uitkomst want de dag erna heb ik geen pijn in mijn kuiten of knie. Met de sokken op deze manier te dragen doe ik nog een aantal testruns van ongeveer tien kilometer en ja het bevalt prima. Ren ik als een Cheetah, uhm nou nee maar als je negenenveertig bent zal dat echt niet gebeuren als je ineens andere sokken aantrekt. Eigenlijk ook niet als je twintig bent denk ik zeker te weten.
Waar ik het meeste benieuwd naar was is het volgende. Normaal als ik heb gerend dan heb ik de volgende dag altijd als ik ‘s-avonds op de bank zit onrustige benen, om gek van te worden. Met het dragen van de STOX is dat zo goed als weg en dat vind ik misschien wel het allerprettigste van de sokken.

Conclusie
De eerste indruk was echt niet goed, maar omdat ik niet over een nacht ijs wil rennen heb ik ze verder uitgeprobeerd. De sokken geven tijdens en na het rennen rust in je kuiten, maar je moet er wel even aan wennen. De looks vind ikzelf als hardloper cool, maar dat is een kwestie van smaak uiteraard.

Rennen als een Cheetah? Dat niet maar wel lekker.

P.s. inmiddels heb ik ook een paar Recovery Socks en die draag ik vaak, heel vaak. De dag nadat ik heg gelopen heb ik vaak onrustige benen en dan zijn de Recovery Socks echt ideaal. Sokken aan en lekker op de bank en nergens meer last van.

Categorieën

Getest

Tags

Mari Durieux Alles bekijken

Runner and (ex) Drummer

9 thoughts on “Getest: Stox Energy Running Socks Plaats een reactie

  1. Toch vreemd, ik krijg met dit soort kousen ook altijd last van mijn linkerkuit, vooral bovenin bij de aanhechting met de hamstring (achter je knie en iets lager). Ik heb nooit bedacht om ze wat lager aan te trekken, ga ik toch eens proberen!

  2. Ik loop ook sinds kort met compressiekousen. Ik twijfelde tussen Herzog en CEP maar ben voor CEP gegaan omdat die een iets dikker voetbed hadden (ervaring leert me dat ik een iets dikker voetbed nodig heb om blaren tegen te gaan). Ik moet zeggen dat ik er wel aan moeten wennen heb. De eerste paar runs liep ik er echt niet comfortabel mee. Ik had o.a. het gevoel dat ik constant tegen kramp in de kuit liep maar dat die net niet doorbrak. Een paar runs later zijn we dikke vrienden. De reden? Ik heb de dag na mijn duurlopen altijd last van dikke voeten. Ik kon zelfs amper gewone schoenen aan! Dit is compleet verholpen met compressiekousen. Ik heb ook af en toe last van het restless leg syndroom vooral in de uren na mijn duurlopen. Ook daarvan heb ik geen last meer gehad sinds ik compressiekousen draag, besef ik nu na het lezen van je blogpost. Ik draag ze wel enkel maar voor 10+ km runs, maar dat is vooral uit praktische overweging aangezien ik er drie paar heb moet ik anders constant wasjes draaien 😉

  3. Ik vind ze er erg cool uitzien!
    Ik heb zelf nu 1 paar X-socks (lichte druk) en 1 paar Herzog, maar misschien zijn deze wel geschikt als tussentype.
    Al zou ik ze voor de looks alleen al aanschaffen 🙂

  4. Top dat je ze getest hebt! Ik wil t zelf ook eens uit proberen omdat ik de laatste tijd meer vermoeidheid in mn kuiten ervaar tijdens het lopen en inderdaad ook dat onrustige gevoel erna! Fijn blog!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: