Spring naar inhoud

De draad weer oppakken

Het is alweer anderhalve week geleden dat mijn moeder overleed, ik schreef daar uitvoerig over en heb fijne reacties gehad. Die dag dat ik er over schreef ben ik ook een stukje gaan hardlopen en dat was ook meteen de laatste keer dat ik een aantal kilometer maakte.

Rode rozen en rode schoenen

De dagen na haar overlijden waren vreemd, zoveel te regelen, zoveel te verwerken. Het gevoel dat ik ervoor anderen moest zijn en tegelijkertijd ook druk zijn met mijn eigen gevoelens vond ik lastig. Toen mijn vader in 2005 overleed, regelde mijn moeder alles. Nu was die taak voor mijn broer en mij weg gelegd. Het meeste hadden we trouwens al met mijn moeder besproken, ze had een hele map klaar liggen waar alles in beschreven stond. Van kist tot en met de muziek, van adressen tot aan het soort bloemen. Ze had aan alles gedacht nu moest het alleen nog uitgevoerd worden.

De dagen tot aan de crematie waren verwarrend en leken enorm lang te duren. Ik zou voor een foto collage zorgen die tijdens de uitvaart getoond zouden worden. Daar heb ik bijna een hele dag over gedaan. Lang vergeten foto’s passeerde de revu en met de foto’s kwamen ook langvergeten herinneringen naar boven. Het viel me zwaar en ik was die week of verdrietig, of geïrriteerd, veel meer zat er niet tussen.

Zo kwamen we met regelen de dagen door en op zaterdag was dan de uitvaart op een mooie zomerdag. Mijn moeder had de zaterdag zelf uitgekozen “dan hoeft niemand vrij te vragen” zei ze nog. De uitvaart werd druk bezocht en dat is toch fijn om te zien. Zoveel mensen die met zijn allen voor de laatste keer naar mijn moeder kwamen.

Fijn om op die dag ook mensen te zien die mijn moeder niet kenden, maar wel al maanden mee leefden met mijn broer of met mij. Dat zijn bijzondere vriendschappen en zo waardevol op dat moment. Na de uitvaart gingen we met de naaste familie met zijn allen uit eten, precies zoals mijn moeder wilde. Sterker nog, daar had ze al geld voor mee gegeven, zo was ze. Die middag, na afloop was fijn en aan tafel gingen nog veel gesprekken over haar. Met de uitvaart kwam ook de week van het regelen tot een eind en er ontstond meteen een soort van leegte.

Op maandag ging het leven weer door net als anders, Charlotte naar haar werk, Milo naar school en ik, ik hoefde niets te doen. Dat voelde gek, maar ook als een soort opluchting. De stress die zich de laatste weken in mijn lijf had opgehoopt leek als sneeuw voor de zon verdwenen. De afgelopen dagen had ik graag willen hardlopen, lopen om mijn hoofd leeg te maken. Toch lukte het niet, de energie was er misschien wel maar misschien was ik juist wel bang om mijn hoofd leeg te lopen, of bang waar ik allemaal aan zou denken.

Nu is het woensdag en heb ik best wat goede dagen achter de rug. Het huurhuis van mijn moeder moet leeg en ziet er het steeds minder uit als dat ze ze ieder moment thuis kan komen. Met ieder schilderij wat er van de muur afgaat voelt het ook steeds minder als thuis. Toch zal, als straks de deur voor de laatste keer dichtgaat het vreemd voelen. Dit was de basis, de basis waar ik altijd terecht kon met wat dan ook. Die basis verdwijnt en voor dat besef er echt is zullen we weken, maanden verder zijn.

Morgen ga ik een stukje lopen, afgesproken met een goede vriendin en dan gaan we rustig de natuur in. Kletsen over van alles onderweg en genieten van het leven.

Hierna wil ik de draad, zover het gaat weer oppakken. Schrijven over hardlopen en alles wat me bezig houd.

Keep on running i a free world

 

 

Mari Durieux Alles bekijken

Runner and (ex) Drummer

11 reacties op ‘De draad weer oppakken Plaats een reactie

  1. Mooi Mari! iedereen heeft z’n eigen manier van verwerken, die van jou is er 1 van. Persoonlijk zou ik er niet zo de publiciteit aan hebben gegeven, maar dit is jouw manier en dat is goed. Helaas ben ik dezelfde omstandigheid dus ik denk te weten hoe het voelt zonder ouders, de vaste plek. Dat vond (en vind ik nog steeds na 20 jaar) een heel vreemd leeg gevoel.
    Ik wens je in ieder geval voor de komende periode sterkte. Voor mij heeft in ieder geval het hardlopen bij het overlijden van m’n schoonvader veel geholpen, om alles te overdenken, alle op een rijtje te zetten etc.
    Nogmaals sterkte, ook aan je familie !
    Gr, Leo

    • Dankjewel Leo, die publiciteit is niet iets wat ik echt op zoek trouwens. Ik schrijf hoofdzakelijk over hardlopen maar dat is niet het enige. In het verleden zijn er echt al wel pittige dingen langsgekomen waar ik over schreef. Hardlopen helpt me echt om om te gaan met dit soort zaken. Ik zelf zou het gek vinden om er niet over te schrijven, het leven als (hardloopblogger) is nu eenmaal niet altijd rooskleurig. Voor mijn gevoel was dit een blog die ik nog moest schrijven. Dit antwoord schrijf ik uiteraard niet als verantwoording maar dan snap je wellicht meer waar het vandaan komt. Die 20 jaar van je klinken me nu nog als heel lang in mijn oren, toch weet ook ik dat het nooit over zal gaan dat gevoel. Dank voor je bericht Leo, fijn om te lezen.

  2. Poeh deze komt even binnen 😦 Heftig om te lezen… Mijn moeder is ongeneeslijk ziek en dus weten wij dat dit voor ons ook komend is. Fijn dat je weer kunt gaan lopen, heel veel plezier en fijn dat je met een vriendin kunt gaan.

  3. Je ouders verliezen en zo ook je plekje waar je altijd heen kon in vreugde en verdriet, is iets onwezenlijks.
    Mijn moeder is vrij vroeg gestorven. M’n pa is nog een hele poos bij ons gebleven, al was hij op het laatste mentaal wel al weg. Maar toen hij ook gestorven was bleef ik verweerd achter. Gelukkig had ik mensen rondom mij die om mij gaven. Langzamerhand nam ik de draad terug op. M’n band met m’n broer is nu sterker dan ooit. We zijn elkaars veilige haven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: