Spring naar inhoud

Mijn kansloze plan van de Tilburg Ten Miles

In de trein naar Amsterdam typ ik dit verslag en moet eigenlijk weer lachen als ik aan mijn plan denk. Het plan wat ik in het startvak bedacht en na 300 meter al kansloos was. Maar terug naar het begin van zondag 2 september, de dag van de Tilburg ten Miles 2018.

Voor mij zou het vandaag de eerste keer zijn dat ik de Tilburg Ten Miles zou lopen. Waarom liep ik die niet eerder vraag ik me nu af, Tilburg is dichtbij en de Ten Miles staat er om bekend enorm gezellig te zijn. Toch kwam het er niet eerder van dus vandaag was mijn debuut.

Met een leuk aantal van de Running Junkies Den Bosch (zijn ze weer) hadden we om 11:30 uur op het station afgesproken. De start zou pas 13:45 uur zijn dus het was wat aan de vroege kant maar dat had een goed reden. “Onze” Ruud, Running Junkie dus, zit in het Runner’s World Dreamteam voor de Marathon Eindhoven. Ruud moest er al op tijd zijn en wij dachten, samen uit, samen thuis. Zo stonden we dus heel relaxed op centraal station op elkaar te wachten. Bij Ruud was wel wat spanning trouwens, maar dat snap ik wel, in zo’n team is het anders, media aandacht, trainingen samen en op weg naar zijn eerste marathon komt het er nu echt wel op aan.

De reis naar Tilburg was maar kort en het loopje naar de startnummersuitgifte nog korter. Daar stond het Dreamteam, Ruud al op te wachten en ik maakte “in het echt” kennis met de leden, Noortje, Simone en René. Met Simone en Noortje had ik al wel contact via social media en dan is het erg leuk om ze in het echt te zien. Verder waren daar als begeleiding de fijne mensen van Runner’s World Magazine, in de menselijke vorm van Ramiro, Ton en trainer Rob (Rob was ook mijn trainer voor New York). Het was al meteen gezellig en er werden wat foto’s gemaakt voor op de verschillende kanalen.

tileburg ten miles dream team mari durieux

Nu was het wachten op de start maar dat ging prima op het aangelegde terras. Het zonnetje scheen en er werd besproken hoe iedereen zou gaan lopen, tempo, gevoel, hartslag. Nu was het zoeken naar iemand met hetzelfde plan als ik, maar wat was mijn plan eigenlijk? Hoe hard wilde ik lopen, ik had werkelijk nog geen idee.

Ik ben groot voorstander van het maken van een plan ruim voor het event. Een plan is gekoppeld aan een doel en als dat helder is heb je echt een goede richtlijn hoe te lopen. Ik ben niet alleen voorstander van een plan, ik verkondig dit vaak en nu, nu had ik zelf geen plan.

Mijn vorm is aan het terug komen maar hoe die vorm precies is weet ik niet en al helemaal niet over Ten Miles, dat rekent ook zo lastig. Op 10 km kan ik veel beter inschatten hoe hard ik moet lopen om een bepaalde tijd te halen. Die tijd had ik nu ook niet in mijn hoofd maar wist wel dat ik de Ten Miles echt wilde mee maken, alles zien, alles beleven en dan kan ik niet als ik het spreekwoordelijke snot voor mijn ogen loop.

Zo ging de tijd voorbij op het terras en het plan daalde maar niet in mijn hoofd, ach de sfeer was prima dus dat plan kwam wel, NOT! Eindelijk was het tijd om het startvak in te lopen en ik was mezelf nog steeds een plan op aan het leggen. Uiteindelijk typte ik op mijn Insta stories, het pan is 5:30 minuten per kilometer lopen, denk ik! Vincent van de Junkies zag dat en zei meteen “dat is een mooi plan, dan loop ik met je mee”. Top dacht ik en gezellig om met zijn tweetjes die 16 kilometer af te leggen. Het startschot was geweest en langzaam schoven we richting de mat om daar te gaan lopen rennen.

Na 300 meter hadden we al in de gaten dat we te snel gingen maar ach, de adrenaline van de eerste meters zou zo wel wat gaan liggen. Dat was niet helemaal het geval en in plaats van de 5:30 liepen we al 5:00 per kilometer. Het voelde prima en we kletsen en zongen er vrolijk op los. Het orkest wat na een paar kilometer “bij ons staat op de keukendeur” speelde, werd haast door ons gezang overstemd. Van tempo 5:00 maakten we door ons geklets en enthousiasme er net iets te vaak 4:45 per kilometer van en ik zei al “Vincent dat plan van ons werkt niet”, we vertraagden dan weer wat maar de 5:30 hebben we echt nooit gehaald. Het was op sommige stukken langs het parcours echt een feestje en de sfeer zat er goed in. Vincent en ik hadden het naar onze zin dat was duidelijk. Het was een warme dag dus drinken was wel belangrijk, ons besluit om bij de drankposten dus even te wandelen en goed te drinken was een wijs besluit. Die paar seconden langzamer is geen probleem, te weinig drinken wel.

Sowieso dat mensen voor een paar seconden risico nemen werd weer overduidelijk. Op enig moment, ik denk ronde de 8 kilometer worden we in gehaald door een nog vrije jonge jongen en ik zie dat de veters los zijn van een schoen. Ik roep nog naar hem, “hey, je veter is los. Zijn antwoord “ja dat duurt te lang dan verlies ik tijd” waarop ik antwoorde “ja of je loopt zo door en je verliest je gebit”. Ik snap niet dat je niet de tijd neemt om goed voor jezelf te zorgen onderweg, of het nu drinken is of je veter strikken, neem nou gewoon geen risico.

Vincent en ik lopen stug door, het tempo ligt duidelijk te hoog en rond 12 kilometer zeg ik tegen Vincent, “ga maar als je wil”. Dat was niet tegen dovenmars oren gericht en Vincent was er vandoor. Ik voelde dat Vincent wel sneller kon en ik wilde wel wat langzamer, de snelle eerste kilometers begonnen hun tol te eisen. Ik wilde het tempo wel vol houden maar het was een beetje op aan het raken.

Ik rende door maar kreeg het echt wel zwaarder tot ik opeens van achter mijn naam hoorde. Ik keek achterom en daar was Noortje uit het Dreamteam, glimlachend van oor tot oor. Wat zeg ik glimlachend, ze straalde gewoon! Om haar heen was een positieve vibe die bijna zichtbaar was, tenminste zo ervoer ik dat. “Hoe gaat het Noortje” vroeg ik en met een stralend gezicht zei ze “het gaat zo lekker, wat heb ik dit gemist’! Daarna liep Noortje verder en het leek toch net of ze 20 centimeter boven het asfalt zweefde van blijdschap. Dit zijn de momenten dat ik zo van hardlopen kan genieten, die kleine momenten die je onderweg kunt delen, fijn!

Noortje uit het zicht en de verzuring in mijn benen, het tempo daalde en het begon echt zwaar te worden. De kilometers werden pittig en de benen deden pijn. Nog 3 kilometer Mari, kom op, doorlopen dat is nog maar iets meer dan een kwartier. Nou dat kwartier duurde verdomd lang en dat heuveltje over het spoor was net wat hoger en langer dan gewenst. Het drukke stuk met veel publiek in het centrum is top maar die glimlach werd echt wel moeilijker. Op dit moment besefte ik me best wel dat mijn vorm terug komt maar nog niet is wat het was. Tanden op elkaar en door! Bij de finish wil ik altijd graag toch een sprintje trekken, al is het maar dat dit er beter uitziet op de foto’s. Vandaag wilde ik dat ook maar moest daarvoor wel eerst mijn tempo iets laten zakken om weer wat adem over te hebben voor dat laatste stukje. Waar bleef die finish nou? Ja daar hoorde ik de speaker dus ik moest er bijna zijn, ja daar om de bocht, daar is de finish!

tilburg tem miles medaille

Ademhalen en gas erop, op naar de finish op hoog tempo! Dit geeft me toch altijd een lekker gevoel! Ik kom over de streep in een tijd van 1:23.08 en daar is helemaal niks mis mee op dit moment. Ik heb lekker gelopen al was het laatste stuk echt loodzwaar. Over de finish ga ik even op mijn hurken zitten en haal diep adem totdat mijn hartslag weer wat rustiger is. Kort daarna komt Vincent naar me toe, hij was uiteraard al even binnen. High fives en dank van beide kanten voor het toffe stuk samen!

Na het bijkomen lopen we weer terug naar de garderobe en vandaar gaan we weer op het terras zitten waar de herstel biertjes heerlijk smaken. Iedereen komt langzaam binnen druppelen en de tafel waar we zitten wordt drukker en gezelliger. Als later het hele Dreamteam inclusief begeleiding erbij zit is er een heel fijn sfeertje onstaan. Hier zie je ook weer dat hardlopen mensen echt samenbrengt en ook daar kan ik echt van genieten. Fijne mensen en mooie verhalen met als gemeenschappelijke deler hardlopen.

Uiteindelijk is het tijd om weer terug te reizen naar ‘s-Hertogenbosch en praten we in de trein nog wat na. We kijken allemaal terug op een hele fijne dag in Tilburg. Mijn eerste Tilburg Ten Miles was er een om in te lijsten. De organisatie, het parcours, de vele bekenden die ik tegenkwam, het was top.

Wie weet tot volgend jaar Tilburg Ten Miles! Ik ben overigens echt benieuwd hoe jij de Tilburg Ten Miles hebt ervaren, laat het me weten hieronder als je wil.

Keep on running i a free world!

Mari Durieux Alles bekijken

Runner and (ex) Drummer

6 reacties op ‘Mijn kansloze plan van de Tilburg Ten Miles Plaats een reactie

  1. Heerlijk event he? Ik liep er namens mijn werkgever (CZ haha! Kan ik toch echt niet laten schieten he?) de 5KM maar heb ook al eens de Ten Miles gelopen. Dat laatste heuveltje over het spoor is zo gemeen! Toen ik hem liep hadden we toen net een heel stuk door de polder achter de rug, ook al zo’n killer, want weinig publiek. Ik begreep dat ze dat stuk dit jaar uit het parcours hebben gehaald.

    Voor mij was dit een mijlpaal, de eerste 5km sinds ik geblesseerd raakte (in december 2015 … allemachtig) dat ik een race compleet pijnvrij liep. De vorm/conditie is er nog niet helemaal maar dat kon me niks schelen, ik kon wel janken van blijdschap toen ik over die finish kwam ❤

  2. Jouw blog inspireert om de loop eens op mijn lijstje te zetten. Een eerste wedstrijd als je eruit bent geweest is altijd moeilijk in te schatten. Je bent er vol voor gegaan in ieder geval.

  3. Vond het een beetje tegen vallen met namen dat er bij de drinkposten alleen water te krijgen was en verder helemaal niks.. Of ik volgend jaar weer mee doen weet ik niet.

  4. Plan, plan, tja : Zoals ik het lees is het voor jou meer een gezellig evenement geweest, waar je toevallig 16km kunt rennen 😉
    Maar ik doe ook al een paar jaar mee, zeker ook omdat het langs de kant erg gezellig is. lekker door de wijk, veel mensen, en wat muziek hier en daar. Tja en dat heuveltje op het eind, is altijd leuk. En het laatste stuk over de heuvel-plein, nou dan ga je niet wandelen..
    Mijn prestatie was verrre van, maar wel weer genoten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: