Spring naar inhoud

Tempo maken tijdens de Krollenloop

De Krollenloop, wereldberoemd in Veghel, Noord-Brabant! Al een paar jaar was ik van plan om daar te lopen. De eerste keer lag ik met koorts in bed, de tweede keer kon ik echt niet. Vorig jaar was ik in New York, maar dit jaar, dit jaar zou ik erbij zijn.

De Krollenloop, van iedereen die er was geweest hoorde ik al dat het zeer goed georganiseerd was en erg het gezellig is. Nu heb jij mij al te pakken bij gezellig dus dit jaar stond de Krollenloop echt op de agenda. Ik had inschreven voor de 10 kilometer en met mij nog een leuk aantal van de Running, zijn ze weer, Junkies Den Bosch.

Om 13:00 uur hadden we afgesproken om te verzamelen en gezamenlijk naar Veghel te rijden. Op deze herfst middag in november stond de zon lekker aan de hemel. Dat de kleding keuzen een korte broek en T-shirt was leek mij daardoor meer dan vanzelfsprekend. Den Bosch, Veghel is een halfuurtje en aangezien de 10 pas om 14:45 zou starten waren we er dus echt veel te vroeg. Nu hoorde ik dat ze, de Junkies, daar ieder jaar weer achter komen, leermoment van lik me vestje dus. Geen probleem, we hadden snel een plekje in de zon gevonden, midden op de markt waar de start en finish was. Lopers all over the place en al snel een aantal bekenden. De sfeer die op de markt hing zorgde dat iedereen super relaxed was, geen wedstrijd spanning of niets. Met wat rondvragen wat iedereen zijn plan was had ik al snel door dat ik alleen zou lopen. Mijn plan was voor mezelf helder, ik wilde mezelf weer eens testen.

Vorige maand liep ik de Eindhoven halve Marathon ook als test, om te kijken hoe het met mijn conditie staat na een lange moeizame periode. Daar was het een test voor de afstand, op een voor mij rustig tempo. Dat liep geheel volgens plan en vandaag was plan twee, snelheid. Ik train niet op snelheid, sterker nog, voor mijn gevoel train ik niet maar loop ik gewoon drie keer in de week lekker naar buiten. Maar hoe ik dat ook benader er wordt wel een basis gelegd, echter op tempo train ik zelden tot nooit. Op een wedstrijdje wil ik dan wel even doorpakken en vandaag was het de dag dat ik dat na lange tijd weer eens wilde testen. Mijn PR op de 10 km staat op 46:10 minuten en vandaag was mijn doel 48 minuten, als ik dat zou halen zou ik dik tevreden zijn. Niet echt op getraind want ik ga zelden echt hard, als ik zelf ren en kies al snel voor 6 minuten per km (10 km per uur). 48 minuten dat zou neer komen op 4:48 minuut per kilometer. Ik gebruik een app omdat uit te rekenen want zelf kom ik daar nooit uit. Ruim van te voren had ik genoeg gegeten, gedronken en wat extra energie in de vorm van energie bar en gel genuttigd, suikers genoeg ome verbranden.

Terug naar de markt waar we nog steeds lui op een bank zaten en de tijd om te starten dichterbij kwam. De omkleed locatie was een klein stukje lopen en met zijn allen liepen we daar heen, omkleden en weer terug naar de start. Dat stukje gebruikte ik om toch al wat warm te lopen, ik dacht laat ik maar eens wat voor bereiden. Eenmaal bij de start was het nog een paar minuten wachten tot er werd afgeteld, die tijd werd uiteraard gebruikt om een startvak groupfie te maken.

startvak mari krollenloop running junkies

De dag van te voren had ik het parcours bekeken en na de start zouden we snel buiten Veghel lopen. Ik weet niet of je ooit de gebieden rond Veghel hebt gezien? Ik ook niet maar Google maps verraadde een aantal boerderijen en verder… niets. Muziek was vandaag voor mij een welkome afwisseling omdat er langs de kant niet heel veel publiek zou staan. Met muziek kan ik mijn focus net wat beter vasthouden en wie weet had ik dat vandaag echt nodig.

Drie, twee, een en daar was de start. Voor ons stond nog een flink aantal deelnemers maar al snel kwamen we over de start mat en gaf ik gas, niet te hard maar wel hard genoeg. Over de fietspaden en smalle paadjes het dorp uit. Het veld viel al snel wat uit elkaar en mensen met ongeveer hetzelfde tempo bleven rond elkaar zwerven. De ene keer werd ik ingehaald, de andere keer haalde ik in. Zo werd het deelnemers veld naarmate de kilometers voorbij gingen steeds dunner met lopers in hetzelfde tempo. Ik hou er niet van om achter iemand te hangen dus ik probeerde er iedere keer voorbij te gaan. Mijn tempo hield ik goed bij en ik was pittig gestart. Het idee dat ik over de helft wel wat zou inleveren was niet erg want ik zat nog steeds boven het gemiddelde van wat ik zou moeten lopen.

Het was ideaal loopweer, temperatuur perfect, niet teveel wind en een parcours wat zeker niet druk was, focus op de weg en het tempo. Vanaf kilometer 6 ging ik aftellen en begon het zwaarder te krijgen, dat zwaarder krijgen is niet erg maar in je hoofd gaan er dan vaak dingen gebeuren. Je kent het wel “ohh ik heb het zwaar, is het nog ver, wat duurt het lang, zal ik even wandelen bij de drankpost, auw ik heb een pijntje, enz, enz. Met deze omstandigheden kan ik op een of andere manier steeds beter om gaan en kan beter doorzetten dan twee jaar gelden. De verzuring, de pijn die een bepaald tempo met zich meebrengt kan ik onder controle houden door net een paar seconden langzamer te lopen en daarna toch weer door te pakken. Dat is echt iets wat ik heb geleerd. Deze 10 kilometer was daar voor mezelf echt weer een bewijs van. De kilometers gingen voorbij en op het moment dat we het dorp weer in renden heb ik mijn muziek uit gezet, luisterend of ik de speaker van de markt al kon horen. Dichterbij en dichterbij kwam de eindstreep en ik voelde dat ik allang niet meer zo soepel liep als de eerste kilometers. Het tempo zat wel goed maar core stability was ver te zoeken en ik bedacht me dat dit nu vreselijke foto’s op zou leveren. Niet dat dit van belang was maar het schoot wel door mijn hoofd. Nu liepen we op dezelfde route als de heenweg en ik wist, na deze bocht is de finish. De man die al enkele kilometers voor me liep moest ik toch echt nog even inhalen met een eindsprint, gas erop Mari!

mari durieux krollen loop

Over de streep even door mijn benen zakken en vasthouden aan de dranghekken om mijn longen weer vol lucht te krijgen. Medaille in ontvangst, sportdrankje en de beroemde Veghelse Krol (een anijs broodje met speculaas) die werd aangeboden sloeg ik maar af. De gedachte dat ik nu iets moest eten maakte dat mijn maag bij voorbaat omdraaide. Het was het tijd om eens te kijken wat voor tijd ik had gelopen volgens mijn Garmin, 46:12. What te f@ck dacht ik, dat is dus net geen PR!! Daar was ik ook niet op uit, ik was uit op 48 minuten en dit is het ongetrainde resultaat, hoe dan! Ohh, het parcours was trouwens net geen 10 kilometer of ik had heel veel afgesneden. Boven verwachting had ik deze 10 kilometer volbracht, dit geeft echt weer zoveel zelfvertrouwen voor mijn komende hardloopdoelen en dat ik terug ben is echt een feit.

De Krollenloop is echt een aanrader, top organisatie, gezellig en dus een snel parcours. Vraag me alleen hoe het er uitziet want veel heb ik er niet van meegekregen, ik zat in mijn eigen hardloopbubbel.

Keep on running in a free world!

 

 

 

Mari Durieux Alles bekijken

Runner and (ex) Drummer

4 reacties op ‘Tempo maken tijdens de Krollenloop Plaats een reactie

  1. Leuk om te lezen! Was erg gezellig en het weer was super om te lopen. Zo ideaal dat ik een PR heb gelopen! (Sta toevallig nog bij je op de foto in het startvak, hahaha)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: