Spring naar inhoud

Als je hardloopdoel wegwaait!

Zaterdagavond en ik volg gespannen de berichtgeving op diversen kanalen omtrent de CPC loop in Den Haag. De dagen ervoor voelde ik al de gezonde spanning die bij mijn doel hoort, het jagen op mijn eigen pr tijdens de halve marathon.

Eerder deze dag zie ik diversen berichten over de weersverwachting in Den Haag, het weer is ver van ideaal om een pr te lopen. Later op die dag zal het er niet beter op worden en de organisatie plaatst om 17:00 uur het volgende bericht.

mari-durieux-cpc-afgelast.jpeg

Vooralsnog gaat de NN CPC Loop Den Haag door. De organisatie houdt de weersituatie continue en nauwlettend in de gaten en krijgt regelmatig actuele updates over de weersverwachting voor Den Haag. Morgenochtend omstreeks 7.00 uur zal er een officiële berichtgeving worden geplaatst over het evenement en een eventueel aangepast programma.

Er staat niet dat het niet doorgaat maar ik maak me ernstig zorgen en die zorgen maak ik in mijn hoofd groter dan ze zijn waarschijnlijk. Ik denk bij mezelf dat het behalen van een PR zo goed als kansloos is. Dat PR gedeelte is sowieso al best een te beklimmen berg onder ideale omstandigheden en nu, nu zijn die omstandigheden zwaar onder de norm.

Ik bedenk me dat ik in het ergste geval de week erna ook een halve marathon kan lopen in het nabij gelegen Drunen. Maar alleen in het ergste geval want mijn doel is morgen, morgen wil ik naar Den Haag. Ik mail mijn trainer Rob Veer en leg hem dit voor. Rob zijn antwoord is kort en helder zoals altijd. Rob zijn antwoord luid “Het lijkt me gezien de omstandigheden goed op de CPC sowieso te schrappen, dat geeft je de rest van de avond rust.”

Dit antwoord had ik eigenlijk niet verwacht maar hij heeft een punt. Ik heb ondertussen hoofdpijn van alle doom scenario’s die door mijn hoofd vliegen. Langzaam werkt het antwoord door en ik voel me er echt ziek van. Drie maanden heb ik hier naartoe getraind en door een beetje wind gaat het gewoon niet gebeuren. Stil zit ik op de bank en ververs iedere minuut de CPC website om te kijken of er iets veranderd, nee natuurlijk niet. Rond een uur of tien neem ik een beslissing, ik maak een biertje open en schenk dat in. Niet rennen dan maar drank bedenk ik bij mezelf. Ik ga niet naar Den Haag, het besluit staat vast.

De rust keert meteen in mijn hoofd terug en ondertussen heb ik van Rob een aangepast én verlengd schema ontvangen. Morgen gewoon weer anderhalf uur in zone één rondrennen. De volgende dag kijk ik als eerste op de CPC website en lees AFGELAST!

De organisatie vind het niet verantwoordelijk om de ruim 40.000 lopers, honderden vrijwilligers en toeschouwers bloot te stellen aan de gevaren die het weer met zich mee kunnen brengen. Nu zag ik op social media best wel wat mensen die daar commentaar op hadden, “Ik loop altijd weer of geen weer”, ‘wat een stomme reden, het waait alleen maar”, “hebben ze makkelijk verdiend” en ga zo maar door.

Ik werk bij een bedrijf waar we grote evenementen organiseren waaronder ook een hardloopevenement. Vanaf het moment dat ik dit werk doe besef ik me veel meer wat voor enorme verantwoording dit meebrengt. Later die dag ging ik zelf hardlopen in de stevige storm en zag afgebroken takken, dakpannen die op straat waren beland en zelf had ik op sommige stukken moeite om recht overeind te blijven. Ik had een route uitgekozen die mij veilig leek en toch zag ik de effecten van de storm. Moet je jezelf voorstellen dat er in Den Haag zoveel mensen op de been zijn en dakpannen naar beneden vallen, takken om je hoofd vliegen en opgebouwde tenten wegwaaien, het Malieveld een modderpoel is en hulpdiensten moeilijk ter plaatse kunnen komen. Dat is de verantwoording van een organisatie de keuze die ze gisteren hebben gemaakt is naar mijn mening ook de enige keus die ze konden maken.

Als organisatie ontzettend zuur, alles was al klaar, alles was al gebouwd, alle kosten al gemaakt. De beslissing die is gevallen treft iedereen.

Ik was er ziek van maar mijn doel is niet weg gewaaid, het is verder gewaaid. Op zondag ochtend kreeg ik een tof berichtje van @runningchefnl of ik zijn startnummer van de Stevens loop wilde overnemen. Mijn doel is dus een week verder in Nijmegen terecht gekomen. Ik heb er zin in. Nu alleen nog even kijken of de wind gaat liggen.

Keep on running i a free world.

Mari Durieux Alles tonen

Runner and (ex) Drummer

3 gedachten over “Als je hardloopdoel wegwaait! Plaats een reactie

  1. Een loopster uit mijn kennissenkring is zaterdag bij een halve marathon in Dordrecht ten val gekomen doordat ze een weggewaaide pion niet kon ontwijken en heeft een gebroken sleutelbeen opgelopen. Mensen praten zo makkelijk over dingen, maar een ongeluk zit in een klein hoekje. Succes met je PR-plannen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: